en er was licht...

alles draait om de Zoon...

Alles draait om de Zoon, die eigenlijk ook een nomaden leven leidde : niet op zoek naar iets zoals wij, nee, Hij wilde zijn Geest uitbreiden naar alle anderen, Zijn Liefde voor de Vader als Zoon kenbaar maken aan iedereen. Ook wij moeten niet op zoek gaan, maar wel ook uitbreiden wat de Zoon in ons teweegbrengt, Hij treedt in ons als wij dat toelaten, zo wordt ook de Liefde voor de Vader onze essentie en verdwijnt elk verschil tussen ons. Dit is dus geen toekomst, maar een "nu" aanvaarden van het Kind van de Vader te zijn. Dat is volgens mij de terugkeer van Christus : Hij is nooit weggeweest, alleen nemen we zijn aanwezigheid niet waar. Hij is in ons, als ook wij het Kindschap aanvaarden, onze Oorsprong herinneren. Ik wil de Herder in mij laten regeren als een enige Vriend die mij weer Kind maakt, Kind van God, en Hij is mijn enige leider, machteloos in de wereld, maar Hij is Liefde en Waarheid die door de wereld niet gekend wordt. Voor mij mag de wereld nog een tijdje draaien, ik ben niet meer geïnteresseerd, heb alles geprobeerd en laat de zaken maar draaien. Als we mekaar ooit ontmoeten, bedenk dan dat ik een Kind ben.

God werd verbrand...

engelen en duivels...

Volgens de Bijbel waren in oorsprong alle engelen heilig, sommigen werden afvallig aan God en zo kwam Satan op de proppen... Engelen werden veelal begrepen als boodschappers van de Allerhoogste, denk maar aan de drie engelen die aan Abraham de geboorte van Isaac boodschapten. Dus er waren er na een tijdje goeden en slechten. Qua karakter lijken ze dus goed op de mensen, ze zijn net als de mensen door God geschapen, maar ze hebben geen lichaam : een handicap of een deugd ? Ze brengen een boodschap : de goede engelen een boodschap uit de hemel veronderstel ik, de slechten (duivels), een boodschap van Satan. Zouden God en Satan er een soort internetweb op nahouden om met de mensen te communiceren ? Ik denk het niet. Volgens mij zijn bepaalde mensen, op een bepaald ogenblik, begeesterd, de Geest overheerst hen zonder dat ze het misschien beseffen, en zo geven ze aan anderen een wenk van God, ze zijn op dat ogenblik "engel", anderen dan weer duivel als die hen overheerst. Ik geef een voorbeeld : jaren geleden was ik vier jaar monnik ergens in Frankrijk, in een pas opgerichte orde. Na enige tijd had ik door dat die orde eerder een sekte was. Ik wilde daar weg, maar dat ging niet zomaar. Op een dag lukte het mij daar te vertrekken, te voet met een zware valies op mijn rug, 35 graden warmte en een tocht van twintig kilometer voor de boeg in een bergachtig landschap. Na een paar honderd meter al kwam de overste mij terughalen met zijn wagen, ik weigerde, hij smeekte, en werd tenslotte behoorlijk kwaad. Hij vertrok en ik zette mijn weg verder. Twintig kilometer verder wist ik een veilig onderkomen, maar er was slechts één weg naar ginds en ik moest zeker acht uur stappen over heuvels heen, dus ik zou zeker nog veel lastig gevallen worden door mijn ex-overste en zijn kompanen. Plots stopte er een wagen naast mij, een totaal onbekende bestuurder stapte uit, nam mijn bagage van mijn rug en vroeg waar ik heen wilde. Ik noemde de plaats, die uiteindelijk vlak bij zijn dorp lag. Onderweg vertelde ik mijn wedervaren, hij stopte aan zijn woning en nodigde mij uit voor een babbel met een verfrissend glaasje. s' Avonds bracht hij mij naar mijn bestemming, nam afscheid van mij, en garandeerde mij een mooie toekomst... en zo geschiedde... Ik had een engel ontmoet, iemand die ik nooit eerder gezien had, en ook nooit meer terug zal zien.

ik heb mij vergist...

de orde van God, onze wanorde...

Wanorde is ondraaglijk voor ons verstand. Het verstand schept orde als verdedigingsmiddel voor zichzelf. In de orde voelt het zich veilig, orde voorspelt wat er komen zal en schikt wat er gisteren gebeurde. Orde is voor het verstand het beste aanvals- en verdedigingsmechanisme. Het verstand wil enkel heersen over alles en iedereen en duldt geen inmenging, ook niet van jezelf, het is pure natuur die zichzelf verdedigt als opperrechter. God is dus een ramp voor het verstand. Het kan met God geen kant uit, het kan God nergens indelen, de logica en de orde van God zijn voor het verstand pure wanorde, dus gevaarlijk, God is de rivaal die moet uitgeschakeld worden. Daarvoor gaat het verstand heel spitsvondig tewerk : het verslaat God met orde, berekening vanuit zijn eigen ego-instelling. Het redeneert van op zelfgemaakte peilers die het niet wil loslaten uit schrik te verliezen, te sterven... Griekse filosofen zoals Aristoteles (later in het westen overgenomen en bewerkt door Thomas van Aquino) gingen alles catalogeren, indelen, dus orde scheppen met het verstand, en gingen van daaruit redeneren hoe de mens in elkaar stak, hoe God in elkaar stak : een puur menselijke constructie dus, God viel onder het verstand van de mens en kon dus gemanipuleerd worden. Het verstand is dus heer en meester. Ook in de theologie gaat men nog steeds zwaaien met de theorieën vanThomas van Aquino, heden ten dage nog...onvoorstelbaar. De mens werd eerst opgedeeld in een ziel en een lichaam (door een prachtige constructie van Thomas), later in verstand en een lichaam...onze eigen constructie. Het verstand is onze zwakke schakel, een rem op ons "zijn", een duivel die de Geest in ons monddood maakt. Wat ben je met verstand als je tandpijn hebt, een kind verliest of gewoon eenzaam bent ? Het verstand behoort tot het laagste niveau, het dierlijke, en vele mensen denken dat ze hun verstand "zijn". Kijk eens om je heen naar wat het verstand heeft gepresteerd... Als het verstand dan al enkele goede zaken heeft gepresteerd, dan zullen deze goeie zaken altijd ontworpen zijn uit zelfbehoud, winstbejag, eigen overlevingsdrang.

in de nacht...