Jezus, de visser die niet van water hield...

Jezus was een visser die niet van water hield. Hij trok naar de woestijn, de stilte, om na te denken, om Zijn eenheid met de Vader te ervaren. Het water was voor de joden de icoon voor de dood. Denk maar aan Mozes en zijn nomaden die door de opengereten zee trokken en waarbij alle vijanden de dood vonden toen de zee opnieuw ineenvloeide. We kennen ook het verhaal van de enorme zondvloed en de ark van Noë. Jezus loopt over het water, hij zegeviert over de dood. Sterker nog, hij verandert water in wijn, onttrekt de dood aan het water en maakt het levenschenkend. Hij vist niet op vissen, maar werpt de netten uit om de mens te redden uit de dood. En wat is die redding ? Hij geneest, vergeeft zonder vragen allen die in Hem God vinden en spoort de mensen aan met z'n allen één te worden in Hem en de Vader. Spijtig dat zijn volgelingen, de apostelen, Hem niet goed begrepen hebben. Ze misten de boot en hun volgelingen genezen nu met straffen en niet na te leven wetten, ze verloochenen de boodschap van de Visser die niet van water hield.