Salomo, de wijze koning die de vrouwen kent...

Koning Salomo, zoon van David, kennen wij als de grote wijze man. Typisch daarvoor is zijn berechting van twee vrouwen. Deze woonden samen en de ene baarde een kind. Enkele dagen later baart ook de andere een kind. Deze tweede vrouw, op een nacht, werd wakker bovenop haar kind, dat zo verstikt was. Ze legde het dode kind bij de eerste vrouw en nam daar het levende kindje weg. Beide vrouwen claimden nu voor koning Salomo het levend kindje. De koning, na wederzijdse uitleg gehoord te hebben oppert het levende kind met een zwaard in tweeën te delen, voor beiden een deel dus...een beetje blufpoker. De tweede vrouw accepteerde het voorstel, omdat, als zij het levende kind niet kreeg, de andere het ook niet mocht hebben. De eerste vrouw echter wilde het kind dan maar wegschenken, opdat het leven zou. Koning Salomo gaf daarop het kind aan de eerste vrouw, de werkelijke moeder, oordeelde hij. Die tweede vrouw toont ons de bezitterigheid van moeders(of vaders), van ouders zeg maar, die hun kinderen verstikken. Ouders die hun kind geen eigen weg laten kiezen, die altijd zelf beslissen wat en hoe het kind moet functioneren, die hun kind gewoon verstikken. God wil dat Zijn Kind vrij is, liefde ervaart en zelf kan oordelen. De eerste vrouw kan haar kind uit handen geven, ondanks haar liefde, als het maar leeft...en ook dat was de visie van de wijze koning Salomo.