was David zo'n braaf manneke ?

Was David zo'n braaf manneke ? Nee, uit heel het verhaal over koning David zien we dat hij zwak was, leefde van hartstochten. En toch werd hij vergeven ! Hij werd het hoofd van de Stam. Vergiffenis is de rode draad in de Bijbel, méér dan een gsm-berichtje van de Vader. De kleine David doodde de reus Goliath met een slinger en een kei, een zege, afgesmeekt van God. David ging echter hoogmoedig een stapje verder : de dood van de reus was een feit, maar hij onthoofdde hem nog achteraf. Geen nobele daad, dacht ik, het was het zich toe-eigenen van een trotse overwinning die dan toch door God geregisseerd was. Eens koning liet hij moedwillig een medewerker ombrengen omdat hij zijn vrouw begeerde. Hij werd verliefd op Batseba, de vrouw van Uria, een strijder van koning David. En David stuurde Uria naar het slagveld, op een plaats waar hij zeker zou omkomen, moord met voorbedachte rade... David kreeg een kind met Batseba, een kind dat later stierf. De vrucht van het kwaad stierf, naamloos, want er was enkel sprake van "het" kind. De vrucht van het ondoenbare moest sterven. En David werd door God vergeven, werd hoofd van de Stam, hoogverheven ! God verheft de kleine mens, tilt deze op een hoger niveau, en blijft erin geloven, hoe zwak die ook moge wezen. We kunnen spreken van een onwereldse barmhartigheid waar geen werelds kwaad tegenop gewassen is.