Jozef, een fotoplaatje van Christus...

"God ervaren als strenge rechter" is het gevolg van onze traditie. Wij leven in een traditie waar "goed" wordt beloond, waar "kwaad" wordt bestraft. De Opperheer moet dan wel een beul zijn voor ons. Maar in de Bijbel zien we al heel vlug een barmhartige God... Vader Jacob beminde Jozef en de kleine Benjamin meer dan zijn andere zoons, omdat het de zoons van zijn lievelingsvrouw Rachel waren. Hij trok Jozef voor en Jozef werd daardoor door zijn broers gehaat. Op zekere dag wordt Jozef er door Jacob op uit gestuurd om te kijken hoe het zijn broers vergaat, die op dat ogenblik de kudde hoeden bij Sichem. Terwijl Jozef op weg gaat, blijken zijn broers het plan te hebben opgevat hem te doden. Ruben, zijn oudste broer, heeft daar bezwaar tegen, want hij wil niet dat er bloed zal vloeien. Als Jozef zijn broers bereikt, wordt hij in een droge put gegooid, en wat later, toen de broers wroeging kregen omwille van hun daad,komen ze op hun stappen terug en verkopen hem aan kooplui, die met een karavaan op weg zijn naar Egypte. De broers maken hun vader wijs dat Jozef door een leeuw is verscheurd. Toen er hongersnood uitbrak verwierf Jozef faam in Egypte, er waren grote voorraden graan door zijn toedoen, en zijn hongerige familie komt naar Egypte naar de graanschuren. Zijn broeders, zeg maar moordenaars, komen er goed van af, worden gered door toedoen van Jozef. Jozef is voor mij de eerste koning van Israël, een beeld van de barmhartige God en van Zijn geliefde Zoon Jezus Christus die door Zijn broeders verloochend werd... Later in de Bijbel echter, door toedoen van de profeten, wordt de beloning en de bestraffing benadrukt : wie goed is krijgt snoep, wie stout is krijgt de roe. Op dat moment hadden de profeten gelijk, het volk moest wakker geschud worden, maar hierdoor werd het beeld van God als strenge rechter wel teveel benadrukt, en tot op heden vrezen de mensen de barmhartige God.