hoe kan ik ooit bidden ?

Ik wil wel, maar ik zit altijd in het midden. Ik vraag wat ik tekort heb, vraag soelaas voor waar ik pijn heb, en dat lijkt me eerlijk, God kan alles en ik ontbeer veel. Hij is mijn Vader en moet mij wel wat helpen, dat is pure logica nietwaar. Waar zit ik dan fout en komt er geen helpende hand ? Ik bid dat mijn kind zou slagen, het moet een diploma halen, anders komt er helemaal niets van, kan het nooit gelukkig worden... Ik heb recht op een beetje geluk, heb veel tot God gebeden en toch heb ik enorm veel om Hem geleden, dat is toch niet eerlijk ! Wat ik wilde ? Een goeie job, een spetterende gezondheid en zakken vol geld en de mogelijkheid om het te spenderen. Allemaal schone dingen, die me volgens mij gelukkig zouden maken, volgens mij, en daar zit het addertje... wat is geluk of ongeluk en wie ben ik om daar het onderscheid te maken ? Job had alles, dacht hij, en alles werd hem ontnomen, verstoten door zijn omgeving bleef hij trouw aan God en uiteindelijk werd hij beloond. Moet het geluk dan altijd zoveel moeite kosten ? Nee toch, geluk kost moeite als je het wil bereiken op de manier dat je het zelf wil. Ik bid om geluk tot God en wil zelf bepalen hoe dit geluk mij te beurt moet vallen. Wat wil ik dan ? Gelukkig zijn of enkel zelf bepalen hoe het zou moeten gebeuren ? Ik hou me altijd voor de slimme, ik bid, en God moet maar knikken. In een handeltje kan ik de manier van winst bepalen, maar geluk is geen commerce, het is een doel waarvoor ik kan bidden, de middelen om dat doel te bereiken moet ik in Gods handen leggen en gewoon bidden...