dinsdag 8 november 2011
Mozes, de ziener, en Aaron de spreker...
Mozes en Aaron waren broers, een duo dat het beeld en de stem van God wereldkundig maakte. Mozes ontwaarde God in de brandende struik, hij zag de tien geboden op stenen tabletten en hij is de enige die ze zag want hij sloeg ze kapot bij het zien van het gouden kalf... Hij stierf bij het aanzicht van het beloofde land...
Aaron, zijn oudere broer, was een volksmenner, een sprekend talent dat door God aangesteld werd om de discussie met de Farao te voeren. Hij werd de eerste hogepriester van Israël, maar had zijn kleine kantjes. Het gouden kalf dat de Israëlieten vroegen, toen Mozes niet direct van de berg terugkwam, werd door Aaron toegelaten, gepromoot zeg maar. Hij was een Godgeliefd persoon, maar liet zich gemakkelijk ompraten, en Mozes bad, en Aaron leefde...
God spreekt tot mensen, niet tot favorieten, hij zoekt de goeie talenten in de mens om zich te openbaren, de slechte trekjes bestraft Hij niet. Een geduldige Vader zoekt in ons het beste, vergeeft het slechtste, en wenst ons op een hoger niveau, waar Hij op ons wacht met een goddelijk geduld...
Labels:
actualiteit,
algemeen,
blog,
dagboek,
filosofie,
gedichten,
geloof,
gezondheid,
god,
hobby,
humor,
kerk,
klaarkomen,
poëzie,
religie,
seks,
spiritualiteit,
vriendschap
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten